Gedicht naar aanleiding van het agendapunt voor uitbreiding van het cameratoezicht op het Stationsplein (raadsvergadering van donderdag 21 april 2005) en de gedachte dat techniek slechts een hulpmiddel kan zijn maar nooit een vervanging van de mens.

Technisch feilen In het neonblauw van zaterdagnacht legt een camera slechts de uitingen vast van onderhuids, de gevolgen van iets dat nooit woorden vond alleen de vuist, de brekende spiegelruit, de dreigende voet of het bebloede gezicht maar nooit de gedachte die vooraf gaat aan de daad. Niet het jarenlange kleineren door een vader of de dodende uitzichtloosheid in de tijd. Lenzen vangen geen woorden alleen de starre uitingen van onderhuids en het zwijgende bewegen van schreeuwende lippen die lang voor deze zaterdagnacht al vroegen om menselijk gehoor. © Hans van Bergen, Stadsdichter Roermond stadsdichter@roermond.nl