|
Enkele weken geleden beëindigde de 16-jarige Cyriel Henderix uit Swalmen zijn leven. Niet lang daarvoor was hij vastgelopen in het circuit van hulpverlening in Roermond, waarna hij werd overgeplaatst naar Venlo. De gemeenteraad Roermond nam een beslissing over het zogenaamde ‘Productiehuis’, waar in de toekomst diverse verschillende vormen van hulpverlening in één pand ondergebracht moeten worden. Het gedicht is geschreven vanuit de gedachte dat hulpverlening zich ook moet richten op individuen en niet enkel op groepen.
|
Voor Cyriel
Gezicht
Als de pijn die je achterliet
toch nog waarde hebben mag
laat haar dan jouw naam ontdoen
van de last van papieren monsters
en rapporten die spreken
in algemene waarden
en terminologieën
zonder persoonlijk gezicht.
Als de pijn die je achterliet
toch nog waarde hebben mag
laat haar dan de schellen
van de ogen schreeuwen bij hen
die persoonlijke crises zien
als een eenduidig begrip.
Toen je ontdaan
van huis en thuis
in Roermond
naar opvang zocht
plaatsten bloedeloze regels
jou als algemene noemer
tussen zwervers en daklozen met
een verslavingsprobleem
terwijl jouw enige verslaving
slechts de zucht was naar warmte,
naar liefde en begrip.
Als de pijn die je achterliet
Toch nog waarde hebben mag
laat haar dan opvang en politiek
er voor altijd voor behoeden
ooit nog hulpzoekenden
over één kam te scheren
zonder hun persoonlijk gezicht. |
© Hans van Bergen, Stadsdichter Roermond
stadsdichter@roermond.nl
|
