|
Petrus Josephus Hubertus Cuypers wordt op 16 mei 1827 geboren te Roermond als negende en jongste kind van Joannes Hubertus Cuypers (1769 - 1858) en Maria Joanna Bex (1781 - 1874). Het geslacht Cuypers is oorspronkelijk afkomstig uit Vlodrop maar woont al vanaf het midden van de 18e eeuw in Roermond. De familie geeft vaker blijk van een artistieke aanleg.
Pierre krijgt zijn opleiding aan het Stedelijk College te Roermond en vertrekt in 1844 naar Antwerpen om er aan de Kunstacademie architectuuur te studeren. Cuypers is een goede leerling. In 1849 slaagt hij en behaalt de Prix d'Excellence. Hij keert terug naar zijn geboortestad. Al gauw krijgt hij opdracht om de Munsterkerk te restaureren en hij wordt in 1851 benoemd als stadsarchitect. In hetzelfde jaar bouwt hij het woonhuis aan de Swalmerstraat 49 in neogotische stijl. Deze stijl is kenmerkend voor Cuypers. Cuypers vindt het belangrijk om de constructie van een gebouw goed te laten zien en kiest dan ook voor baksteenbouw.
In 1852 richt Pierre Cuypers samen met textielfabrikant en handelaar in kerkbenodigdheden François Stoltzenberg en met beeldhouwer Eduard Fr. Georges de 'ateliers voor gewijde beeldhouwkunde' op. In 1853 begint de bouw van een groot complex aan de toenmalige Maastrichterweg te Roermond. In dit gebouw zijn de woonhuizen van de familie Cuypers en van de familie Stoltzenberg gevestigd geflankeerd door de werkplaatsen, de "Ateliers voor Religieuze Kunst". Cuypers is als architect verantwoordelijk voor de bouw en restauratie van veel kerken in Nederland. Het atelier van Cuypers & Stoltzenberg geniet dan ook landelijke bekendheid. Het terrein achter het gebouw is bestemd voor de opslag van hout en steen en reikt tot aan de Roer. In dit gebouwencomplex is momenteel het Stedelijk Museum Roermond gevestigd.
Dit gebouw dat nu ligt aan de Andersonweg 2 - 8 te Roermond is een uniek manifest van het gedachtengoed van architect / ontwerper Cuypers. Omdat hij het gebouw van bakstenen maakt is de constructie als het ware van het gebouw af te lezen. Cuypers maakt hiermee een begin aan een nieuwe opvatting over het bouwen en over de plaats en betekenis van architectuur in de samenleving. In dit complex geeft Cuypers het samengaan van de kunsten weer in zijn dagelijks werk én in zijn huiselijk leven.
Cuypers verbeeldde in dit complex zijn ideeën over de stijl en de betekenis van bouwkunst in de samenleving en dat maakt het uniek. Niet alleen in Nederland - want eigen woningen van architecten komen in deze periode nauwelijks voor - maar ook internationaal.
Door de huidige functie blijft het gebouw uniek. Waar anders in Nederland kun je in een museum het werk bewonderen van de architect, die het gebouwd en bewoond heeft?
Cuypers heeft een zeer grote productie op zijn naam staan. Hij heeft honderden kerken gebouwd of gerestaureerd. Daarnaast heeft hij ook het Rijksmuseum en het Centraal Station te Amsterdam gebouwd. Met de restauratie van kasteel De Haar te Haarzuilens (bij Utrecht) bouwde Cuypers het laatste kasteel van Nederland.
Pierre Cuypers is de eerste Nederlandse architect van internationale betekenis in de moderne tijd. Zijn betekenis voor de ontwikkeling van de bouwkunst komt doordat hij de principes van een rationele architectuur op consequente wijze heeft toegepast en daarmee de bouwkunst in Nederland op internationaal niveau heeft gebracht.
|
