“Voetballen heb ik van papa én oma geleerd”

U bevindt zich hier: Home » Bestuur en organisatie » Projecten in Roermond » Roermond Om! » Om! in de praktijk » “Voetballen heb ik van papa én oma geleerd”

“Voetballen heb ik van papa én oma geleerd”

Het is mooi weer en pleegmoeder Mieke zit aan de tuintafel met voogd Frank van Bureau Jeugdzorg Limburg en pleegzorgwerker Guido van Rubicon-Jeugdzorg. Ze bespreken samen hoe het gaat met Freddie, de 9-jarige pleegzoon van Mieke. Freddie speelt op de achtergrond in de tuin met zijn nieuwe voetbal van FC Barcelona-speler Messi, zijn grote idool. “Minimaal zes keer per jaar zitten we samen om de tafel”, vertelt Guido. “Dit persoonlijke contact is ontzettend belangrijk voor mij”, vult Mieke hem aan. “De zorg rondom Freddie doen we samen en is een voortdurend proces. Wij ondersteunen Mieke en naarmate Freddie ouder wordt, krijgt hij ook steeds meer stukjes regie over zijn eigen leven”, vertellen Frank en Guido.

Het gaat goed met Freddie. Zijn leventje samen met Mieke is in balans. Het contact met zijn vader, de broer van Mieke, verloopt goed en ook met zijn moeder bouwt hij langzaam maar zeker een band op.

Foto van voetballen

Freddie voelt voor mij als mijn kleinkind
“Als het ouders niet lukt om zelf hun kind op te voeden, kijken we altijd eerst of er opvang in het eigen netwerk mogelijk is. Als dat lukt, en bij Freddie is dat zo, zijn we daar altijd heel blij mee”, vertelt Guido. “Voor mij stond het als een paal boven water dat ik voor Freddie zou gaan zorgen, toen bleek dat zijn ouders niet in staat waren om dat te doen”, gaat Mieke verder. “Ik heb zelf 3 kinderen en 5 kleinkinderen. Eigenlijk zie ik Freddie ook als een kleinkind. Hij is al bij mij sinds zijn eerste jaar en noemt mij zelfs oma, terwijl ik eigenlijk zijn tante ben. Ik zou niet meer zonder hem kunnen.

Met periodes is het moeilijk geweest. Freddie heeft ADHD en een lichte beperking in zijn motoriek. Toen hij nog kleiner was had hij last van verlatingsangst”, aldus Mieke. “Ouders, hun betrokkenen en pleegouders staan er nooit alleen voor”, vullen Guido en Frank haar aan. “Wij ondersteunen Mieke waar het nodig is en helpen haar en de ouders om samen een plan voor de toekomst van Freddie te maken. En dat blijft zo totdat hij 18 jaar is en als het nodig is zelfs tot 21 jaar.”

Samen hebben we het goed voor elkaar
“In het geval van Freddie en Mieke zijn we er heel trots op hoe zij hun leven op de rails hebben gezet”, aldus Frank. Freddie groeit op in een veilige en gezonde omgeving waardoor hij net als zijn leeftijdgenootjes meekomt op school en lid kan worden van een sportclub. Dat laatste is zijn grote wens: net als oma Mieke lid worden van EMS! Als hij 10 jaar wordt is het zover. Nu oefent hij volop met oma of papa op het veldje voor het huis. “Ons streven is dat een kind in contact blijft met zijn ouders en alle voor hem belangrijke mensen. Dat kan alleen slagen als de kring van ouders, familie of andere naasten, pleegouders en hulpverleners in verbinding blijft rondom het kind. Als het zo lukt zoals hier, geeft dat ons allemaal een goed gevoel”, besluit Guido.

De namen Freddie en Mieke zijn gefingeerd in het kader van hun privacy.

Pleegzorg in Limburg

Wist u dat er 1.000 pleegkinderen in Limburg zijn? Heeft u zich wel eens gerealiseerd dat het om 2.000 ouders en minimaal 1.000 pleegouders gaat? Dat betekent dat er minimaal 5.000 betrokkenen rondom pleegzorg zijn. Bij pleegzorg staan het pleegkind, de ouder en de pleegouder centraal. Alle betrokkenen, zoals hulpverleners, pleegzorgwerkers, gezinsvoogden doen sámen alles voor het pleegkind.