Burgemeester Hoogtanders tijdens de nieuwjaarstoespraak

Nieuwjaarstoespraak burgemeester Yolanda Hoogtanders

04 januari 2024
Nieuwsbericht

Wij kijken met trots terug op de nieuwjaarsontmoeting. Veel Roermondenaren kwamen naar het stadhuis om een kijkje te nemen in de kamer van de burgemeester, de raadzaal en de statenzaal en om samen het glas te heffen op het nieuwe jaar. Graag bedanken we de kunstenaars en artiesten van de Roermondse Maakplaats voor hun bijdragen aan deze zeer sfeervolle dag! Hieronder vindt u de 'aftermovie' van de nieuwjaarsontmoeting en de volledige toespraak van burgemeester Yolanda Hoogtanders.

Aftermovie Nieuwjaarsontmoeting
Om deze video te bekijken gaat u akkoord gaan met de voorwaarden en privacybeleid van Youtube.

Een terugblik op de Nieuwjaarsontmoeting 2024

“Leef luuj van Remunj

Hartelijke welkom, wat fijn dat u er bent. Het is een mooie traditie om elkaar bij de start van het nieuwe jaar te ontmoeten hier op ons gemeentehuis. Samen terug te blikken en vooruit te kijken. Een traditie die zorgt voor verbinding, zoals Roermond er gelukkig veel heeft. 

Zoals beloofd vertel ik deze nieuwjaarstoespraak ook over mijn eerste 100 dagen als burgemeester van Roermond.

En waar het hart vol van is loopt de mond van over. Zelfs na schrappen en nog meer schrappen is dit geen korte speech geworden. Pak gerust een stoel of geef er één af, als uw buurman of buurvrouw even wil zitten. 

Bij mijn start vertelde ik u al dat mijn hart een hupje maakt als ik de skyline van Roermond zie. Dat hupje is huppelen geworden. Wat is Roermond een veelzijdige gemeente. 

Ik werd door inwoners meegenomen de dorpen en de wijken in: Asenray, Asselt, Boukoul, Donderberg, Leeuwen, Maasniel, Ool, Swalmen. En ik ben nog maar op de helft van mijn kennismakingstoer. 

Het landschap is prachtig, de historie die we hebben is prachtig, maar wat mij het meest trof was de saamhorigheid en de trots op de eigen wijk of dorp. Het ‘naboarschap’. Roermond is een gemeente, maar Roermond is bovenal een gemeenschap. 

Samen met het college, de gemeenteraad en inwoners wil ik de kansen die dit ‘naboarschap’ biedt benutten. Bijvoorbeeld om zorg te bieden aan mensen die eenzaam zijn en om nieuwe Roermondenaren wegwijs te maken.

Samen met hen wil ik ook de bedreigingen van het naboarschap in deze wijken en dorpen het hoofd bieden. Voor de leefbaarheid is het nodig dat je bus regelmatig rijdt, dat je samen kan sporten en dat je kinderen ook in het dorp of de wijk een betaalbare woning kunnen vinden.  

Roermond kent ook wijken waar veel, soms verborgen, armoede heerst, waar mensen met elkaar samenleven die elkaar nauwelijks kennen en waar taal en cultuur een onneembare barrière lijken. Met een op maat gesneden wijken en kernenbeleid en het programma ‘kiezen voor kansen’ wil het college aansluiten bij de specifieke behoeften van alle wijken en kernen in onze gemeente. 
Wij werken aan de gemeenschap Roermond. 

En waar is die gemeenschappelijkheid meer zichtbaar dan in onze verenigingen! Het zijn er te veel om op te noemen. Elke wijk of dorp heeft er wel een paar. 

Fanfare, harmonie, schutterij, scouting, voetbalclub en ook hier de opvallende saamhorigheid en trots. De inzet om iets voor elkaar te betekenen. Wat een rijkdom van en voor Roermond. 

Maar wat langer om tafel zitten leerde mij ook de zorgen kennen, de bedreiging. Waar vind je als vereniging nog mensen die willen besturen, waar vind je nog betaalbare ruimte om samen te komen?

Ik zal mij inzetten om dit ‘naboarschap’ in de verenigingen mogelijk te laten blijven, om ze samen sterker te laten staan. 

Als burgemeester heb je zelf ook buren, de collega burgemeesters in Limburg en in de Euregio. Ook daarmee heb ik mogen kennismaken en ook die gemeenschappelijkheid biedt kansen. Want uitdagingen in de openbare orde en veiligheid, milieu, arbeidsmarkt, economie en de energietransitie houden niet op bij de gemeentegrens. De kansen van gezamenlijkheid kunnen wij nog beter benutten. 

De landelijke krapte aan personeel treft Limburg hard. In onze zorg. Bij onze politie. In onze ambtelijke organisaties. Laat dit de motivator zijn om de krachten te bundelen. De regiodeal Midden-Limburg biedt ook een geweldige kans. Ik lever daar graag mijn bijdrage aan.

Nu ik toch over de gemeentegrens kijk, wil ik verder kijken naar onze buren in de wereld. De landen waar oorlogen woeden. Waar onschuldige burgers worden gedood. Waar mensen op de vlucht slaan.
Roermond levert zijn bijdrage in de opvang van Oekraïners, asielzoekers en statushouders. Daar ben ik trots op. Maar de opvang in Nederland is nog steeds overvol en we hobbelen de laatste maanden van crisisopvang naar noodopvang. Dat stoort me. Daarmee bieden we de mensen die we opvangen en de omwonende geen kans op zelfredzaamheid en aan actief meedoen in onze gemeenschap. Op ‘naboarschap’.

Ook de oorlog tussen Hamas en Israël eist veel onschuldige burgerslachtoffers. Wat iedereen in Roermond raakt, maar inwoners met wortels en familie in de regio nog meer. Wij willen oog voor hen hebben en luisteren naar de gevoelens van onbehagen die dit veroorzaakt onder mensen met verschillende achtergronden die hier samenleven.

Roermond kent al tientallen jaren vrede, maar die is gelukkig nog niet vanzelfsprekend geworden. Er is een stevige traditie van gedenken en herdenken. De afgelopen maanden en weken heb ik tijdens de herdenking op Het Oude Kerkhof, kennismaking met de Stichting Nationaal Indië Monument en de voettocht naar het Luzenkamp veel geleerd over onze oorlogsgeschiedenis. In 2024 is Roermond trots gaststad voor de nationale viering van de bevrijding op 5 mei. 

Onze vrijheid geeft ons de ruimte om je eigen mening te hebben en te uiten. En dat mag best eens schuren. Harmonie is niet hetzelfde als het altijd met elkaar eens zijn. Maar als je een gemeenschap wilt blijven én goede buren van elkaar dan kom je er niet met je eigen mening hebben en uiten, dan moet je ook luisteren naar een ander. Het komende jaar wil ik in samenspraak met religieuze stromingen, maatschappelijke instellingen en onderwijs een programma opzetten om de verbinding in de stad duurzaam te versterken en te verbreden. 

Als we het over de gemeenschap Roermond hebben, dan hoort daar ook een groep bij die hier vandaag praktisch in het geheel aanwezig is. Ons bestuur en onze gemeenteraad. De mensen die de gemeente dienen. 

En dat doen wij, net als iedereen, met vallen en opstaan. Het openbaar bestuur bestaat uit mensen en mensen maken fouten. De weg vooruit is die fouten bespreekbaar maken. De macht en tegenmacht versterken. Ons moreel kompas door gezamenlijke reflectie verder ontwikkelen. Wat het daglicht niet kan verdragen moet in het licht gebracht worden. Maar evengoed moeten wij ervoor waken dat mensen te snel en te blijvend onnodig beschadigd raken door geruchten of relletjes. 

We hebben een raad die stevig verankerd is in de Roermondse samenleving en die met hart voor de stad haar werk doet. We willen de debatten op inhoud voeren en werken daaraan. Ik ben trots op de stappen die we daarin nu al samen gezet hebben en wil graag op de ingeslagen koers verder.

We hebben een college dat ambitieus de mouwen opstroopt en daadkracht toont. Die in een goede sfeer samenwerken en waarin veel gelachen wordt. Er zijn zoveel plannen die ik met u zou willen delen: een duurzaamheidscampus, Roerdelta, Weerstand, Centrumkwartier ,Jazz-City enzovoorts enzovoorts. Ik zou ze graag allemaal bespreken maar daar is de tijd te beperkt voor. “Fasten your seatbelts” is de uitdrukking, of in goed Limburgs: doot dich de reem om. 

Het college kan dit niet zonder onze vaak zo gedreven en getalenteerde ambtenaren. Vlak voor kerst heb ik bij veel nieuwe collega’s de ambtseed mogen afnemen. Nieuwe instroom is waardevol voor de organisatie, maar maakt ook kwetsbaar. Door het grote verloop is de organisatie onrustig. Het college is zich bewust van de stevige opgave om de organisatie in rustiger vaarwater te leiden, de interne aansturing te versterken en nieuwe jonge mensen goed te begeleiden.

Beste mensen, voor ik ga afronden wil ik graag nog even met u terug naar mijn installatie. Ik sprak toen met u over de waardigheid van het ambt en hoe belangrijk respect is. Waardigheid en respect in en voor ons werk, wij hebben het allemaal nodig. Dat het vaker voorkomt dat ambtenaren worden uitgescholden, dat maakt het nog niet normaal. Dat politici in het hele land worden beschimpt en bedreigd, maakt het nog niet normaal. “Je moet je ertegen harnassen” zeggen we tegen elkaar, en “het hoort erbij.” Maar dat we het gewend zijn, wil nog niet zeggen dat het erbij hoort. Het resultaat is dat mensen zich figuurlijk harnassen en wapenen tegen anderen. En dan niet meer horen welke pijn, verlies of frustratie er achter de uitingen zit. Het gedrag gaan spiegelen met een “Hae begòs,” 
Ik wil mij niet harnassen en ik wil ook niet van ambtenaren, gemeenteraadsleden of collegeleden verwachten dat zij zich harnassen. Het is menselijk om geraakt te zijn wanneer je uitgescholden wordt of persoonlijk aangevallen. En wie er ook mee begon, wij kunnen er mee stoppen. Stoppen met het niet normaal gaan vinden en anderen er op aanspreken We kunnen de wereld misschien niet veranderen, maar onze omgeving, ons zo lief Roermond wel.

Lieve mensen, ik ga afsluiten met de woorden van onze bisschop Harrie Smeets. Zijn wapenspreuk was: in Gods Naam Mensen Liefhebben. En of je nu wel of niet gelovig bent, dit is wel waar het nu om gaat. Om medemenselijkheid, respect voor elkaar, luisteren en begrip tonen en zo de wereld een beetje beter maken….

Ik wil daarom graag samen met u het glas heffen. Op onze historische stad, onze culturele stad, onze ambitieuze stad, maar vooral op alle lieve mensen die deze stad samen maken, op os leef Remunj. Zalig nieuwjaar!”